Fenomenen

Het fenomeen : beleven ipv definiëren

Kant’s 4-luik “Time, Space Causaliteit & Substantie” brengt mij bij fenomenologie, later opgepakt door Edmund Husserl. Zonder ons – de waarnemende subjecten – zouden de objecten niet kunnen bestaan.

“Tijd, ruimte, noodzakelijkheid zijn creaties  van de menselijke geest. Het “ding-op-zich” dat wil zeggen de ware werkelijkheid, de wereld die onafhankelijk van onze geest bestaat, dat is de wil – onherkenbaar, doelloos en onpersoonlijk”, aldus Schopenhauer.

~~~~~~~~~~~~

Dat wil zoveel zeggen dat de door Kant gebruikte term “substantie” hier staat voor de menselijke geest. Het “ding-op-zich” kunnen we niet kennen, we nemen de verschijning waar. Voorbij deze verschijning bestaat iets dat verantwoordelijk of misschien juist meer noodzakelijk is voor de waargenomen verschijning. Misschien heb ik in deze beschrijving het woord “geest” daarmee tevens stiekem gereduceerd tot een substantie. Is de menselijke geest juist de verschijning die we waarnemen ? Maar kunnen we het echte of ware – de andere mens – daarin niet echt kennen. We weten dat “de dingen-op-zich” bestaan en dat wat zorgdraagt voor de verschijning aan ons ongelijk is aan de verschijning zelf. Kant’s redenatie gaat ervan uit dat er een substantie nodig is om een verschijning waar te nemen, terwijl er tevens een substantie nodig is die kan waarnemen. En zo is de redeneringscirkel weer gesloten en terug bij af.

~~~~~~~~~~~~ 

Tijdens het schrijven van dit boek was ik druk doende een mooi woord voor het proces betreffende omzetting van geestelijke energie naar menselijke energie te vinden. Het woord sub-limatie is te sterk aan het natuurkundige omzettingsproces van gas tot vaste stof gelieerd. Bij het lezen over fenomenlogie stuitte ik weer op Kant’s woord “subtantie”. Wellicht dat dit daar een mooi woord voor is. Een betekenis voor “Instantie” is een “aanvankelijk dringend verzoek”, ook “orgaan” (lett./fig.). In-stantiëren staat voor de activiteit ervan, introspectief middels de praefix “in”. Di-stantiëren is zich (ergens) aan onttrekken, terwijl ik Sub-Stantiëren als een soort van sublimeren, kristalliseren of degenereren van energieën beschouw. Zoals beschreven door vele filosofen dat reductionisme en materialisme een tweetal sleutelwoorden zijn, die ondersteunend zijn in het proces van het waarnemen van verschijningen, om daarmee het ding achter deze verschijning te kunnen kennen en daarmee een oorzakelijkheid of noodzakelijkheid te kunnen “aantonen”.

~~~~~~~~~~~~

Ik kan deze laatste 2 termen verder uiteen zetten. Misschien is “noodzakelijkheid” een minder juist woord en is “inherente afhankelijkheid cq beïnvloeding” een passender begrip. Redenerend vanuit de Big Bang volgt alles wat daarmee samenhangt de wetten van het Universum.  In hoeverre is een relatie tussen het grote en het kleine een oorzakelijkheid of noodzakelijkheid ? Dat is wel zo als “De Universele Wil is Wet” geldt. En anders is het gewoon wat het is. Gebeurt dat wat gebeurt op basis van de juiste energetische interacties en bestaan ketens niet dan dat ze – ruimtelijk gesproken – een ander moment in de dynamiek vertegenwoordigen.

Is daarmee de hele expansie van het Universum slechts een verschijning en hebben we boven ons bevattingsvermogen deze re- en de-ductie toegepast op iets dat wel bevattelijk en begrijpelijk is ? Hoe kom je behoorlijk in de buurt ? Is dat juist door jezelf te doorgronden, je echte Self te leren kennen, weten en ervaren wat je waarneemt, hoe je waarneemt en met welke beperkende toevoegingen je dat doet en vervolgens interpreteert ? Wat is de mens en diens gedragingen ?

Jung versus Mendeljev

Jung's Intro- en Extraversie volgens Mendeljev

Wat is de relatie tussen je gedragingen, je denkstijl en je fysieke verschijning ? Wat als we fysische en psychische aspecten eens met elkaar in relatie brengen. Zo doe ik dat aangaande Jung en Mendeljev. Het is terug te lezen in mijn boek 'Antroposofische energie'.

Alchemie is van oorsprong een natuurfilosofie van veel verschillende culturen uit vroeger tijden. Zo waren er alchemisten in het Oude Egypte, in het China van Lao Tzu, in het Hellenistische Griekenland van Alexander de Grote en in de tiende eeuw in het Midden-Oosten. Alchemisten poogden goud en andere edele metalen te produceren en zochten naar de steen der wijzen. Er waren ook alchemisten die dit slechts beschouwden als een bijprodukt van hun eigen innerlijke verandering. Vooral sedert de Renaissance ontwikkelde de alchemie in Europa zich langzamerhand tot een meer filosofische en spirituele discipline. Vanaf de zeventiende eeuw werd het geleidelijk vervangen door de moderne scheikunde en farmacologie. Kunnen we een relatie ontdekken in de aspecten Intro- en Extraversie, Perceiving en Judging van Carl Jung en MyersBriggs met daarbij de logica van de structuur van de elementen in ogenschouw genomen binnen het periodieke systeem of tabel van Mendeljev met de 9 hoofdgroepen ?

~~~~~~~~~~~~~

Bestaat er een relatie tussen het “gemak” versus de “moeite”, de “vrijheid” versus de “gebondenheid” waarmee bepaalde elementen, zoals die zijn gerubriceerd in de bovenstaande tabel, met hun energie-behoud en -uitwisseling omgaan ? Dit in het licht waarop personen intro- “I “ en extravert “E”, perceiving “P” en judging “J” binnen MBTI kunnen zijn. Wat zou een plausibele verklaring kunnen zijn ? Er bestaan zeven electronenschillen en deze worden aangeduid met opeenvolgende letters. Elke schil is onderverdeeld in verschillende sub- schillen, die naar gelang de toename van het aantal electronen in deze volgorde worden gevuld. De subschillen worden aangegeven door een letter uit de reeks s(harp), p(rincipal), d(iffuse), f(undamental), g, h, i, j, k, ... De termen komen van de atoomspectra. Dit geheel wordt meestal verduidelijkt met de onderstaande tabel ?

~~~~~~~~~~~~~

Is het aannemelijk dat de Extravertelingen onder ons de “Reductanten” zijn en de Introvertelingen de “Oxidanten” binnen het Periodiek Systeem, respectievelijk zij die gemakkelijk electronen cq. energie afstaan en zij die het gemakkelijk opnemen ? Zijn de Perceivers of “P-ers” onder ons zij, die gemakkelijk kunnen variëren tussen de verschillende electronenschillen en de Judgers of “J- ers”, zij die dat veel moeilijker kunnen, waarbij het uitwisselen van de electronen of energie veelvuldig via dezelfde electronenschillen gebeurt ? Dit bezien in analogie met de logica achter de structurering van de elementen uit de Periodiek Systeem. Het betreft een concepttheorie van mij. Tot op heden heb ik geen hypothese aangetroffen heb die een verklaring geeft voor de genoemde MBTI-aspecten.

Wat is de waarde van het bovengenoemde ? Kan ik het aantonen of is het vrijheid van associatie om daarmee aan te geven dat alles integraal is, onderling in verbinding staat en dientengevolge dergelijke constateringen te kunnen uitspreken ?

Schizofrenie of dualiteit

Autisme : een uiting van schizofrenie ?

Tijdens mijn onderzoektrajecten kwam ik uit op de verwarring binnen psychiatrische zorginstellingen aangaande de diagnose met betrekking tot schizofrenie en autisme. Wanneer wordt iemand op welke wijze gediagnosticeerd ? Is er overlap, sterker nog; zijn ze beide los van elkaar te bezien ? Het is terug te lezen in mijn boek 'Van Nomade tot Monade'.

Als je het tweeluik “Space & Time” beschouwt, zou je hierbinnen al een grote dualiteit kunnen ontdekken, een grove tweedeling bij mensen. Waar “Space” staat voor dynamiek, openheid voor veranderingen en voor creatieve mogelijkheden. Daar waar het genoemde voor de andere groep mensen juist onprettig doet aanvoelen; zeg maar de controleurs. Perfectie voor hen door voltooiing in tijdsbesef bezien. Waarbij  perfectie bij de eerste groep overeenkomstig is met een ultiem product – kwalitatief bezien. Los daarvan is iedereen verbonden met tijd, zij het niet vanuit jezelf, dan wel door je omgeving. Daarom is de volgende vraag is zo essentieel. Het gaat hier dus om de tegenhanger van “Space”, namelijk :

 “What really is time ?”

~~~~~~~~~~~~~

Hierbij heb ik het dus eigenlijk over een vermeende dualiteit, die veelal als paradoxaliteit wordt gezien; de tijdsmensen – lees : Wachters (MBTI – SJ-ers) of controleurs – en de ruimtemensen – lees Vaklui (MBTI – SP-ers) of createurs. Wellicht is dit een prachtig voorbeeld van schizofrenie als fenomeen bij mensen qua perceptie vanuit een ieders unieke karakter. De strijd van Bohr en Einstein aangaande “The Observer” zou je ook in het licht van de verschillende wijze van perceptie aangaande tijd kunnen zien. Perceptie heeft alles te maken met WAAR-nemen – percipiëren, interpreteren en induceren; zeg maar op wiskundige wijze integreren, optellen, in abstractie “omhoog gaan” of nog anders “induceren” genoemd. Waarde heeft met emotie te maken en observeren gericht op waarden wordt vaak appercipiëren genoemd. Maar ja, wat is Waar, wat is de ultieme Waar-Heid ? Is het interpreteren van niet-zintuiglijke waarnemingen ten aanzien van wel-zintuiglijke waarnemingen een dualiteit te noemen, in het ergste geval schizofrenisch denken te noemen ? Daar waar Wolfgang Pauli het bestaan van Bèta-straling via zeg maar visioenen en dergelijke binnen kreeg.

~~~~~~~~~~~~~

Het idee van een andere dimensie achter de Quantum Physica werd uiteindelijk verder ontwikkeld door de reeds genoemde David Bohm. Aan de ene kant is de hypothese van Bohm empirisch oncontroleerbaar en aan de andere kant spelen individuele bewustzijn en het collectieve onbewuste geen rol in zijn theorie. Dit is acceptabel, omdat hij zijn visie als een uitbreiding van de natuurkunde zag. En de Natuurkunde wordt sinds Isaäc Newton’s Gravitatiewet een feitelijke wetenschap genoemd en wordt daarmee dientengevolge onweerlegbaarheid toegeschreven op basis van massa. Terecht voor dit moment in de zin van concrete zintuiglijkheid en feitelijkheid ?

~~~~~~~~~~~~~

Is schizophrenia een onmogelijke samensmelting van gedachten ?

 “Dualiteit – SchizoPhrenia – gespleten geest of (misschien zelfs) persoonlijkheid betekent het moeten leven naar de maatschappij en daarbij het adaptief vermogen en anderzijds je eigen pad volgen vanuit idealisme ….” 

Als de dualiteit onjuist lijkt te functioneren, deze zichzelf tegenwerkt, dan kan er sprake zijn van een paradoxaliteit tussen bedoelde dualen. Dat is een persoonlijke interpretatie. Een zuivere en objectieve benadering leert ons dat er aardse standpunten en overtuigingen in het spel zijn, wat onze verdere denkwijzen en vaak omgang met anderen blokkeert.

Zo maar een andere beschouwing vanuit het woord Schizo-frenie die mij te binnen schoot, is de volgende : “Het woord “schizoïde” is ‘n negatieve benaming voor “sterk auto-didactisch”. Anders gezegd : “Je zelf vragen voorleggen en die vervolgens ook zelf gaan beantwoorden.”

In deze tijd waar wetenschap, concretie en materialisme hoogtij vieren, worden genoemde verschijnselen ook als zodanig benaderd. Hoe meer concrete feitelijkheden, geconstateerd vanuit geobserveerde gedragingen, hoe zuiverder de diagnoses ? Of mist de diagnosticus een essentieel aspect ? Dat wat als zintuiglijke perceptie voor 'realiteit' wordt opgevat, hoe wordt het niet-zintuiglijke daar in meegenomen ? Is dat de analytische diagnose, de schizofrenie binnen psychische zorg, die zegt dat een diagnose slechts alleen op die wijze mag worden vastgesteld ? Is dit negeren van sympathie of empathie - hier gaat het om energetische interactie - nu juist wat volgens diezelfde diagnosticus iemand tot autist maakt ?

Vakmanschap en reductie

Zelf-verloochening aangaande core business ? 

Als je naar de evolutie van vele organisaties kijkt in de afgelopen decennia, dan zie je mogelijk net als ik de tendens dat terwijl bedoelde organisaties hun medewerkeraantallen groeien, gelijk hun vakmanschap hierop inboet. Anders gezegd, ze verworden tot beheermaatschappijen over dat wat ooit hun core business was en wat grotendeels buiten hun organisatie is gebracht; outsourcing genaamd Hieronder lees je de activiteiten van 1 van Nederlandse energieproducenten. Het is terug te lezen in mijn boek 'Van bovenkamer naar onderbuik'. 

Gedurende de achterliggende jaren hadden energieproducenten en -distributeurs de status van semi-overheidsorganisatie. Verdere veranderingen hebben geleid tot de complete privatisering van hun bedrijfstak. Zo ook bij deze Nederlandse energiereus. Hierdoor hebben de medewerkers dientengevolge vele reorganisaties en saneringen meegemaakt. In het jaar 2005 was het inmiddels zover dat elke aangekondigde verandering leidde tot een massale weerstand vooraf, afgezien van het feit dat het doel van de verandering nog onbekend was. Zo ook bij dit project. Energieproductie levert geld op. Deze energieproducten worden via de APX-markt aangeboden aan de afnemers, meestal de distributeurs. Daar de APX-opbrengsten door de stroomlevering een tienvoud hoger liggen dan de normale tarieven, leek het deze energiereus wenselijk hun warmtekrachtpark, het WKK-park met om nabij honderdvijftig MegaWatt aan te leveren elektrisch vermogen, te upgraden. Tijdens de bedoelde piekuren zou zeker honderdtwintig MegaWatt aan extra vermogen worden bijgezet. Uit de afgelopen periodes bleek dat het geleverde vermogen nooit verder kwam dan vijfentwintig tot achtentwintig MegaWatt. De piekperiodes beslaan gemiddeld drie tot drieënhalf uur per etmaal. Dit betekent middels een kleine rekensom een derving van zestigduizend Euro per uur. 

~~~~~~~~~~~~~

 Dat stroomlevering van origine hun “core business” is, lijkt niet meer de essent ie te zijn voor deze organisatie. Ondanks het feit dat zij elfhonderd ICT-experts in dienst hadden, op zich alle goede vaklui op hun vakgebied, konden geen van deze elfhonderd medewerkers de echte oorzaak van deze lage beschikbaarheid van het WKK-park boven water krijgen. Hun eerste gedachte ging vanzelfsprekend uit naar de herinrichting van het ERP-systeem. Bij de vraag wat ze precies in functioneel opzicht zouden verbeteren konden ze boeiend vertellen. Op het moment dat ze de relatie tot de werkelijke bedrijfsvoering van WKK’s moesten aangeven, liepen zij vast. Zij konden dus de functionaliteiten vanuit het WKK-proces  niet vertalen naar hun ERP systeem.

~~~~~~~~~~~~~

De echte vaklui, met wie ik in het verleden persoonlijk heb samengewerkt met de WKK-projecten en die er nu nog werkzaam waren, hielden uiteraard hun mond, veelal murw geslagen door alle reorganisaties. De “nieuwe” managers die sturing aan het proces zouden moeten geven, hadden nog nooit een WKK- installatie “life” gezien. Hun collega’s, die de monitoring ten aanzien van storingen en onderhoud moesten regelen en overleg moesten voeren met de externe onderhoudspartijen, al evenmin. Uiteraard maakten de contractors veelvuldig “gebruik” van de interne verwarring en onkunde binnen deze organisatie en konden daarmee hun revenu’s oneigenlijk doen vergroten. Daarmee blijkt dat deze energiereus op een echte overheidsinstantie lijkt, die wel regie wil voeren over de inhoud, echter jaren lang de expertise buiten de deuren heeft gebracht. Of hebben we het hier over “oude wijn in nieuwe zakken” ? Ze hebben daarmee in de afgelopen jaren een grote afhankelijkheid en kwetsbaarheid voor zichzelf gecreëerd.

~~~~~~~~~~~~~ 

Waar zijn deze generalisten die bij problemen deze zelf in kaart kunnen brengen en daarbij op zoek gaan naar de echte oorzaken achter de problemen ? Het is wel heel gemakkelijk de ICT-afdeling te vragen om voor elk probleem een softwarematige oplossing te zoeken. Zal deze oplossing ultiem zijn ? Als de projecteigenaar het primaire proces al niet begrijpt of aan den lijve heeft ondervonden, wat gaat deze persoon deze ICT-ers dan vragen om te laten bouwen ? Sterker nog, wat is de bedoelde manager eigenlijk aan het managen ?

Het blijkt dat door alle reorganisaties de echte en essentiële kennis buiten de organisatie is komen te liggen. De organisatie is qua oorspronkelijke expertise van binnen uit uitgehold, waardoor het nu meer een bureaucratische beheerorganisatie geworden, zonder nog echt verstand te hebben van waar hun core business ooit lag. Waar staat jouw organisatie sinds de oprichting ?

Organisatie : systeem of stelsel

Zijn huidige organisaties nog systemisch ?

Vele organisaties zijn verworden tot grote logge en veelal bureaucratische stelsels, daar waar elk organisch, systemisch of creatief aspect de nek wordt omgedraaid. De organisatie functioneert als een star en stug samenspel van regels en procedures, wat vrijwel elk menselijkheid heeft verbannen en gereduceerd tot slechts digitale data. Hieronder lees je de activiteiten van 1 van Nederlands grootste werkgevers binnen de Sociale sector. Het is terug te lezen in mijn boek 'Van bovenkamer naar onderbuik'.

In de afgelopen maanden van de crisis wordt steeds duidelijker wat de definitie is van prestaties bij ambtenaren. Een grote instantie zoals het UWV, die tracht (langdurige) werkzoekenden aan werk of een baan te helpen, kan eigenlijk geen kant uit, evenals de kandidaten zelf. Een groot deel van de medewerkers die op straat is komen te staan door faillissementen en reorganisaties, hebben op dat moment veelal het nadeel van leeftijd, branche, discipline en functie. Wat is de rol van het UWV ? Het UVW wordt geacht deze mensen te reïntegreren in de arbeidsmarkt. Echter als gelijksoortige bedrijven dezelfde problemen ondervinden van de crisis, waar worden deze mensen dan in geïntegreerd ? Ja, in de arbeidsmarkt, uiteraard. Wat houdt dit hele reïntegratietraject dan eigenlijk in ?

~~~~~~~~~~~~~

Reïntegratiebedrijven brengen kernkwaliteiten en competenties in kaart van de deelnemers. Dit onderkennende zou dat de mogelijkheid kunnen geven tot mogelijk bijscholing, trainen en versterken van onvoldoende sterke competenties of in het uiterste geval, complete omscholing. Nog steeds blijft de vraag, waartoe “profilering” in hun optiek toe leidt. Immers daar waar de medewerkers vandaan kwamen, wordt voorlopig geen perspectief geboden. Sterker nog, mocht er enige ruimte gecreëerd zijn, dan zal wegens het kostenplaatje al gauw naar andere goedkopere arbeidskrachten worden uitgekeken. Dat is momenteel de tendens. Omdat de missie van het UWV bestaat uit het terug laten keren van de werkzoekende in de arbeidsmarkt, rest hun weinig dan te constateren dat dit wel heel erg lastig wordt. Om toch enige prestatie van niveau neer te zetten wordt de missie in een andere context geplaatst ; de werkzoekende uit de uitkering te brengen en te houden. De medewerker wordt gedwongen werk op te pakken op basis van de wetgeving vanuit de overheid. Ondanks dat er op dit moment geen of enige mate van passend werk is. Mocht dit op welke wijze dan ook niet gelukken, dan wordt dit als werkweigering opgevat en volgt (alsnog) verwijdering uit het stelsel. De ambtenaar voldoet op dat moment aan de wetgeving en heeft daarmee gepresteerd.

~~~~~~~~~~~~~

Dat niemand daadwerkelijk geholpen is met dergelijke acties, is op dat moment onbelangrijk. Het is niet des ambtenaars om te begrijpen dat zijn prestatie helemaal niets heeft opgeleverd dan dat hij of zij zelf conform de gestelde wetgeving heeft voldaan, ondanks dat dit haaks staat op de daadwerkelijke missie van in dit geval het UWV. Helaas meten meer ambtelijke apparaten hun prestaties op deze wijze af.

Hoe onwerkelijk het lijkt, zo realistisch is dit. Het is een casus gebaseerd op onderzoekingen van ruim 4 jaar geleden. Wat is er momenteel veranderd, welke impact heeft de huidige status van de crisis op dit moment in de context van deze casus ?

Weten, begrijpen, kennis en wijsheid

Kennis van zaken : Opleiden of zich ontwikkelen

Als het gaat om wat je met kennis kunt, is daarbij de route van het komen tot deze kennis eigenlijk irrelevant. Tegenwoordig lijkt het dat alle benodigde theorie die iemand zich eigen maakt, garant staat voor het begrijpen en toetsen van deze kennis. Sterker nog, als de route van de opleider wordt gevolgd, wordt het dientengevolge voor de opleider (weer) makkelijk deze te toetsen bij de student of deelnemer. Is dit eigenlijk wel de juiste weg ? Ik heb een onderzoek gedaan bij 1 van de grootste opleiders binnen Nederland en gekeken wat mogelijk was om certificaten en/of diploma's te krijgen. Dit staat in mijn boek 'Apprenti' uitgewerkt.

Met al deze kennis, inzichten en ervaringen lijkt het mij vrij voor de hand te liggen om deze in concreto te verzilveren middels de grotere partijen, die dergelijke certificeringen via studiemodules aanbieden. Eén van die partijen is de bekende NCOI met hun devies : ”Hoe hoog leg jij de lat ?” Op basis van hun catalogus met het studieoverzicht en –aanbod had ik voor mijzelf een aantal Masters geselecteerd. In de veronderstelling dat ik bovengenoemde Masters zou kunnen behalen middels een af te leggen toetsing bij in dit geval NCOI. Immers elke Master is een integraal onderdeel van mijn omvattende kennis, inzichten en ervaringen. Echter, het was volgens NCOI onmogelijk om alleen de toetsing te doen. Tot deze conclusie kwamen we gezamenlijk door wederzijdse correspondentie. Immers dat zou betekenen dat mijn routing en ook mijn voorgestelde wijze van toetsing niet conform hun procedures zou verlopen. En daar is hun accreditatie op gebaseerd. Daarnaast is het voor mij zo dat de bedoelde Master-opleidingen een geldelijke waarden van ruim tienduizenden Euro's vertegenwoordigen. Waarom zo veel geld besteden als het ook anders kon middels onder andere veel zelf-studie in de afgelopen jaren ? Waarbij ik moet leren wat de ander aangeeft en ook op de wijze en in de vorm ? Waar ligt de individuele vrijheid zichzelf maatwerk te mogen toe-eigenen in de route naar hoogwaardige inzichten, wat de doelstellingen van dergelijke opleidingen toch behelst ? Of mis ik iets ? Correspondentie met betrekking tot dergelijke trajecten vanuit mijn visie op “het vrije leren” kostte NCOI toch nog bijna 3 weken om daar voor zichzelf achter te komen.

~~~~~~~~~~~~~

Hun trajecten zijn uitgestippeld, de benodigde te raadplegen literatuur ligt al vast en daarmee ook de inhoudelijke wijze en vorm van het examen per Master, gekoppeld aan de accreditatie van dergelijke Masters. Dit deed mij denken aan de inflexibiliteit van de wetenschappelijke benadering, zoals ik een jaar al eerder had meegemaakt bij VU Amsterdam. Toetsen op basis van wat de waarheid is voor de toetser. Welke waarheid, die van de wetenschap, de bekendheid en betrouwbaarheid van de routing ? Van het instituut ? Is er eigenlijk dan wel sprake van ont-wikkeling of is er in feite sprake van du-PLI-cering van kennis en inzichten aangereikt door het instituut dat haar accreditatie verdient op basis van het herkennen van die du-pli-catie ? In hoeverre heeft deze mogelijkheid aangaande het inzicht om te kunnen en mogen dupliceren geleid tot diplomafraude, zoals we dat van enige jaren terug kennen van InHolland ? Wat dient het doel als je denkwijze en –richting wordt bepaald door het instituut zelf in plaats van de omgeving in haar volle breedte ? Ligt het in het onvermogen van toetsers binnen de instituten om de juiste capaciteiten van de te examineren kandidaat te ontdekken, doordat deze kandidaat op zijn of haar manier laat zien hoe deze en dat deze de bedoelde materie beheerst ? 

~~~~~~~~~~~~~

Is er dus wel sprake van voortschrijdende inzichten voor een cursist in de breedste van het woord, ook voor en met betrekking tot dergelijke instituten zelf ? Of is het ook hier weer een tijd- en geldkwestie ? Alhoewel mijn suggestie aangaande hun financiële haalbaarheid om een dergelijke aanpak te realiseren, ontkend werd. Het lijkt dus sterk op een “nee” met betrekking tot hun beperkingen en gebondenheid. NCOI lijkt daarmee dus niet in staat om afwijkende inzichten ten aanzien van hun Masters op juistheid en echtheid te kunnen beoordelen ; gevangen door alle vooraf beschreven regels en procedures, die garant zouden moeten staan voor de kwaliteit van het certificaat ? Het laat geen ruimte voor de echte innovatieve gedachten in deze en dat vind ik alleen maar heel jammer. Altijd maar lopen op de geijkte paden levert weinig tot geen nieuwe wegen op. Blijkbaar had ik de lat voor hen te hoog gelegd.

Waarin ligt de essentie tot het opleiden; gaat het daadwerkelijk om de cursist of student, gaat het om de hoeveelheid aan (theoretische) kennis, gaat het om de vorm en de route zich deze kennis eigen te maken of gaat het er simpelweg om dat iemand tot ontplooiing komt, dat doet waarin diens potentie ligt en waartoe diens talenten kunnen leiden ? Waar staan de opleiders om dit daadwerkelijk te kunnen toetsen en te erkennen dat er veel meer mogelijk is dan wordt aangenomen ? En dat in een wereld waarin overheid en iedereen die met trainingen en opleidingen van doen heeft, juist eigen potentie en talent van harte stimuleren totdat de werkelijkheid zich aandient ? Hoe komt een mens tot echte pragmatische kennis en wijsheid ?

Keuzevrijheid : energetisch

Is besluitvorming gebaseerd op je energetische karakter ?  

Is er sprake van daadwerkelijke keuzevrijheid of ligt je voorkeur qua keuze geborgen in je energetische karakter ? Laten we eens kijken naar een praktijkvoorbeeld, welke vorige jaar speelde binnen de gelederen van Ajax. Hieronder heb ik het artikel geplaatst zoals dat in 'Apprenti'  terug te vinden is.

Een ultiem huzarenstukje aangaande “Closed & Open Morality” is wel de titanenstrijd binnen de Raad van Commissarissen (RvC) van Ajax : “Cruijff versus de rest”, zoals dit de laatste maanden voltrokken heeft. Alhoewel dit tafereel zich eigenlijk nu in een afrondend stadium bevindt, heb ik toch besloten het in dit boek op te nemen, gewoon, omdat ook daar naar mijn bescheiden mening de 2 aan het begin genoemde sleutelwoorden hierbinnen essentieel zijn, dan wel bleken te zijn. Allereerst mijn visie op enkele ultieme karakteristieken. Het gaat om Ajax als “Deus Pecuniae” (ten Have) of om Ajax als “Deus Bello Sportivo” (Cruijff).

~~~~~~~~~~~~~

De hoofdrolspelers zijn Steven ten Have met in zijn kielzog – onderwerp van discussie – Louis van Gaal. Daarnaast geheel aan de andere zijde Johan Cruijff. Het zal je mogelijk opgevallen zijn dat ik meer sympathie voel bij Johan Cruijff dan bij ander genoemden. “Ik ben anti-manager !“ De doorsnee manager kent geen passie dan alleen baas te willen zijn van een groep of team. Veelal zonder gepassioneerd te zijn van de inhoud, het Vakmanschap. Zie de vele MBA-ers waar ik al eerder over schreef. Johan Cruijff is een visionair, een in MBTI-terminologie echte NT-er, een Rationalist, die sterk op zijn intuïtie vaart en ook durft te varen. Ten Have en Van Gaal daarentegen zijn de zogenoemde “Wachters”, in MBTI-terminologie de STJ-er, bewakers van het groepsproces. Managen zonder tegenspraak te dulden. Energetisch bezien hebben beide laatste de “pech” dat zij hun keuzes bij zichzelf vanuit de intuïtie of vanuit het hoofd maken. In de meeste gevallen is het dus vanuit het hoofd en dat heeft veel zo niet alles te maken met de individuele overtuigingen en standpunten voor persoonlijk winst, aanzien, macht en materieel gewin. Cruijff is vele malen sneller in zijn besluit, immers hij is energetisch op 1 wijze gedefinieerd als het gaat om keuzes te maken : (altijd) primair vanuit zijn intuïtie. Natuurlijk geïntegreerd met cognitie/logica en heel veel ervaringskennis. 

~~~~~~~~~~~~~

In een discussie op LinkedIn over de strijd binnen Ajax werd gesuggereerd dat Cruijff dus impulsief handelde. Is dat hetzelfde als intuïtief handelen ? Ja en ook nee. Intuïtie gaat over een primaire stroom van energie, impulsen zijn daarin korte momenten. Cognitie gaat over afgeleide energieën, vanuit analyses en manipuleerbaar voor het eigen gewin, al dan niet tot binnen het eigen groepje : “Closed Morality”. Groepsprocessen met bijhorende regels en procedures, opgelegd door de leider – nou ja, dicterend leider of Dicta-tor? – bepaalt de cultuur van de groep, de geslotenheid en daarmee  ook veelvuldig de onmogelijkheid tot het komen van eigen inbreng en creativiteit of wel natuurlijke dynamiek.

~~~~~~~~~~~~~

Hoe kun je daarmee omgaan ? Zolang de standpunten als rotsen zo vast en solide staan – helaas ook al te vaak omdat er eigen belangen spelen – omdat het Ego’s betreft die groter zijn dan die van hele bevolkingsgroepen bij elkaar. Mijn manier van trainen en coachen is gebaseerd op de Individuele Creativiteit, de wijze zoals Cruijff het volgens mij bedoelt, dus. Momenteel heeft mijn team van 8 volleybalspelers – tussen de 14 en 18 jaar oud – 6 “Wachter”-types. Dat impliceert daardoor dat het een groep is die acteert op basis van onzekerheid en op zich is dat niet zo verwonderlijk in relatie tot hun leeftijd. Eigenlijk impliceert dit gelijk dat ik dus niet veel aandacht hoef te besteden aan het groepsgevoel, aan team building, hooguit wat specifieke aanvalspatronen. Simpel omdat dit hun primaire voorkeursgedrag betreft. En dat blijkt ook heel goed uit te pakken. Ze voelen elkaar feilloos aan in de wedstrijd (in relatie tot hun “kunnen”).

~~~~~~~~~~~~~

Wat is dan van belang tijdens de trainingen, waar doelt Cruijff dan op ? Cruijff’s oude voetbalbeelden laten intuïtieve creativiteit zien onder de paraplu van zijn visionaire capaciteiten, wat staat voor zijn handelsmerk. Het is in de trainingen dus ten zeerste van belang om de onzekere Wachters te pamperen aangaande hun huidige status. Geef hun zo snel en veel mogelijk vertrouwen op basis van wat ze kennen en kunnen. Als ze eenmaal deze zekerheid zelf voelen en ervan overtuigd zijn, is de tussenstap om dit vervolgens bewust los te laten ; de onbewust-bekwaam-fase. Pas dan kan het echte creatieve proces beginnen, het doen ontspruiten van de creativiteit die elke speler in meer of mindere mate in zich heeft. Deze vrije benadering staat compleet los van regels en procedures. Creativiteit hoort daar onder thuis, regels en procedures beperken of sterker nog, blokkeren dat. 

~~~~~~~~~~~~~

Pure creativiteit kan alleen ontstaan vanuit het vrije gevoel, getriggerd en geïnspireerd op basis van het individuele ambitieniveau. Als kinderen in een speeltuin. Daar is een Open Morality voor nodig. Dwang zoals binnen Closed Morality – op basis van angst – werkt vele malen minder goed, de manier van Louis van Gaal binnen voetbal, de manier van Management, zoals Steven ten Have dat tracht toe te passen binnen organisaties.

Op welke wijze kom jij tot je besluitvormingen ? Hoeveel dimensies staan jou ter beschikking ?