Het schaap met de vijf poten

Verdiensten op basis van talent

Iedereen die sociaal is, een flinke dosis sympathie en empathie meebrengt, is best goed in staat te “verkopen” afschoon hij of zij geen “rasverkoper” is. Meestal wordt de keuze bepaald op basis van vertrouwen, enerzijds door reeds bewezen diensten anderzijds door de onderlinge sociale verhoudingen zoals een voormalig studiegenoot. Deze verkoopfase wordt spin off genoemd.  Dat aspect heeft “gunnen” in zich. Dit staat beschreven in min eerste boek : “Van bovenkamer naar onderbuik”.

Waarom eist dan een grote consulting organisatie in het midden van het land van hun sollicitanten voor consultant in spé, dat zij op jaarbasis 250 K binnenbrengen ? Naast de zeventig procent van de tijd te besteden aan consultancy zouden zij dus in de resterende dertig procent van de tijd 250 K voor deze organisatie moeten binnenhalen. Dat is voor mij een raadsel. Een inschatting van de inkomstenverdeling wordt door mij als volgt berekend:

Mijn uitgangspunten zijn :

-       200 werkdagen

-       30 % Sales = 60 werkdagen (ca. 3 maand)

-       70 % Consultancy = 140 werkdagen (ca. 7 maand)

-       Opbrengst vanuit 30 % Sales / Acquisitie zou ca.  250 K tbv de continuïteit & overhead

-       Opbrengst vanuit 70 % Consultancy ca. 160 K bruto inkomsten

-       Kosten ca 125-150 K per werknemer

~~~~~~~~~~~~~

Middels vele onderzoeken is aangetoond dat Sales of Acquisitie voor zeventig procent uit iemands persoonlijkheid bestaat en dus zal de resterende dertig procent in dit geval wel de waarborg vanuit deze grote organisatie zijn met aspecten als betrouwbaarheid en naamsbekendheid. Vanuit de MBTI-methodiek bezien is er een duidelijk verschil tussen de “Rasverkoper” en de echte “Raadgever”. Toch, als ik deze rekensom op een willekeurige consultant betrek, die blijkbaar succesvol genoeg is om in drie maanden tijd middels acquisitie 250 K of meer binnen te halen, waarom zou zo iemand dan nog voor deze organisatie gaan werken ? Zelfs een grove inschatting geeft al aan dat een dergelijke persoon op basis van misschien zes maanden werken 100 K op jaarbasis overhoudt en vervolgens zes maanden vakantie kan gaan vieren. Wie wil dat niet ? Is er bij deze organisatie sprake van geldslavernij ? Hoe lang duurt het voordat deze personen een burn out oplopen ?

In dit geval heb ik het over de effectiviteit en dus over het tactisch werkniveau. Op tactisch niveau draait het om prestatie-indicatoren, prestatie-indicatoren welke betrekking hebben op resultaten van de activiteiten van elke “Vakman” of de expert. Alleen de “Vakman” die direct met geld en/of omzet bezig is, heeft in zijn of haar prestatie-indicator “het geldaspect” verwerkt. Al het andere is verre van de aangehaalde prestatie-indicatoren. 

~~~~~~~~~~~~~

Wanneer mensen “hun ding” kunnen doen, in een flow raken, verre van verkeerde stress kunnen werken, zal de prestatie hoog zijn en zijn vervolgens de commerciële revenu’s hoog. Ook in de omschreven casus lijkt het erop dat de volgorde verkeerd wordt bepaald. Een enkele persoon, die dat wel kan, zal succesvol zijn namens deze organisatie, echter hij of zij laat zich gelijk omdopen tot geldslaaf voor diens baas.

Kan de echte geldslaaf op deze wijze gelukkig zijn ? David Keirsey heeft als Amerikaans MBTI-onderzoeker, middels zijn onderzoeken aangetoond dat een groot aantal mensen een burn out oploopt vanwege de onrealistisch gestelde doelen. Ditzelfde werd aangetoond door onderzoeksbureau Gallup. Dezelfde vraag anders gesteld, bestaan er gelukkige schapen met vijf poten ?

Toekomstige werkstructuren

Reductie van werk

In eerdere betogen onder andere binnen LinkedIn-discussies heb ik het al eens enige malen genoemd; werkzaamheden worden verder gedifferentieerd, vallen verder uiteen tot simplexe handelingen, wetenswaardigheden, waarbij bijbehorende verantwoordelijkheden niet meer rechtsgeldig zijn. Tel daarbij de verder mechanisatie, automatisatie, informatisatie en digitalisatie op en de klassieke baan of het dito werk bestaat niet meer. Dit en meer staat beschreven in mijn laatste boek “Van Nomade tot Monade”.

Daar waar Post.nl dit de laatste jaren heeft laten zien door full time postbestellers te degraderen tot parttime krachten die alleen nog maar hoeven te kunnen lezen en te kunnen lopen om de brieven door de juiste brievenbus te deponeren. Daar waar ober 1 het schoteltje plaatst, ober 2 het kopje erop en de derde de koffie erin schenkt (deze inzichten van mij gebruikte Tempo Team onlangs in haar reclames). Dermate uitgeklede (voormalig) integrale werkzaamheden, hier uiteen doen vallen zonder enige vorm van verantwoordelijkheid per (deel-)taak. En geen verantwoordelijkheid betekent “loon naar werk”.

~~~~~~~~~~~~

Werk is  veelvuldig veranderd tot op het niveau van bezigheid, dat in principe door een jong kind gedaan kan worden. Als je dat relateert aan de huidige grote generatie van werkzoekenden – die van 45-plussers –  dan vindt elke minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid het ongelovelijk dat mensen met onder andere een hoogwaardige staat van dienst hieraan voorbij gaan. Sterker nog daar waar Rutte roept dat er elk jaar 800.000 banen bijkomen, vergeet hij te zeggen dat deze 800.000 banen slechts een verschuiving zijn. Daar waar 800.000 mensen in andere functies stappen en eigenlijk aan onderlinge uitwisselingen bezig zijn en vele buitenstaanders ondertussen gewoon buitenstaander blijven. Ook is feit dat hij zonder in details te gaan het woord “baan” nog steeds gelijkwaardig acht met bijvoorbeeld de bezigheden zoals ik heb beschreven.

~~~~~~~~~~~~

Een andere opmerkelijkheid in het bericht vanuit het UWV bezien deze maand, was dat er zo veel mensen aan een baan kwamen dankzij de “FlexWet”. Ook hierbij staat onvermeld dat door deze flexibiliteit er uiteraard veel mensen in werk rollen, maar dat er – het inherente aan tijdelijk flexwerk – er keer op keer net zo veel mensen weer op straat staan als de werkduur verlopen is. Wat is eigenlijk dan de winst ? Tja, de winst ligt uiteindelijk bij de overheid, omdat zij op deze wijze veel uitkeringsgelden binnenhoudt, zeker met de op komst zijn verkorte rechtsduur van de WW. Met andere woorden, de mensen mogen het straks zelf uitzoeken, zijn straks 7 weken bezig om aan flexwerk te komen voor een duur van 3 weken. Wie betaalt straks de overlevingsduur van die 7 weken ? Met een dergelijk laag loon “veroorzaakt” door het beschreven effect wat dit flexwerk met zich meebrengt, wordt dat vrijwel onmogelijk. ’n Ander belangrijk voordeel van de overheid is dat dan iedereen fiscaal gekoppeld is aan “Big Brother”. Het gaat uiteindelijk toch weer om macht, tot stand gebracht door de gecreëerde afhankelijkheid.

Wanneer gaan de ogen open bij overheid en maatschappij dat we naar andere structuren toegaan en we oude mechanismen vaarwel moeten zeggen ?

Avalance en Overflow

Avalance en Overflow : Psychische verschijnselen ?

“In hoeverre zijn Autisme en ook bijvoorbeeld ADHD verschijnselen als een overflow ?” was de vraag van Jan Huijbers (boek "Totaalcoachen" - Action Type) afgelopen donderdag 13 december jl. We hadden afgesproken in Amsterdam –  “de Balie” aan het Leidseplein. Wat is Avalance en wat is Overflow ? Dit zijn – althans voor mij – 2 begrippen uit mijn verre studieverleden. Dit en meer is terug te lezen in mijn laatste boek "Van Nomade tot Monade".

Avalance heeft alles te maken met een doorgeslagenheid binnen de halfgeleidertechnologie. Daar waar een veelvoud van “vervuilende” componenten zoals bijvoorbeeld Arsenicum of Fosfor binnen een veld van Silicium een electrische doorslag geeft als de van buiten opgelegde spanning (of druk) voorbij een grenswaarde komt. In de halfgeleiderwereld is dat voor silicium rond 0,6 Volt, de grensspanning van bijvoorbeeld een Di-Ode of Trans-Istor. Het silicium is niet in staat de van nature geïsoleerde status vast te houden en “slaat door” en gaat electrische stroom geleiden met behulp van bepaalde toegevoegde “vervuilingen” of optredende “verstoringen”. Germanium slaat sneller door vanwege diens inherente karakter als die van een zuiver geleidend metaal.

~~~~~~~~~~~~

Met het begrip “Overflow” kwam ik in aanraking middels de ICT in haar beginstadia (jaren ’80). Daar waar de studie de dataverwerkingen behandelde middels dataregisters, was het duidelijk dat een grote hoeveelheid aan data op een gegeven moment het register doet over-stromen. Op het moment van dit aspect gaf het betreffende register een ”1” af. Deze 1 duidde dus dat er een overflow had plaatsgevonden. Deze overflow kon ook voortkomen vanuit binaire of hexa-decimale optellingen of vermenigvuldigen. 

Wat heeft dat met bijvoorbeeld Autisme en ADHD te maken ? Alleen dan is het te transisteren, als we over energie praten. Alles is te verwoorden als energie, waarbij de essentie ervan in de dimensies ligt in plaats van het louter in de menselijke biomaterie te zoeken. Informatie is energie, aandacht is energie, kritiek leveren, dingen verbieden, noem maar op. Alles is energie en al die opeenstapelingen van energie of energieën kan daardoor dus overfow bewerkstelligen, sterker nog, als de – ik noem het maar even – “Mentale Flexibiliteit en Isolatie” (weerbaarheid) onvoldoende sterk blijken te zijn, wordt de grens, de scheidingswand doorbroken en stort de energie zich uit in en door het lichaam; een lawine aan samengepakte energie dus.

~~~~~~~~~~~~ 

‘n Overstroming hoeft geen lawine te zijn en andersom ook niet. Overflow is mogelijk als als de omgeving voldoende juist is ingericht en ontwikkeld. Overflow kan geen kwaad, is mogelijk herkenbaar als lichte verandering in stemming, een kleuring van activiteiten door emotie doordrenkt. Een lawine is van een andere intensiteit, een andere gradatie. Voordat het tot overflow kan komen barst de bom al. Dan is er geen houden meer aan.

Daar waar ik ook veelvuldig het begrip “doorgeslagenheid” gebruik, ligt dat in lijn met het lawine-effect. Doorgeslagenheid is te beschouwen als de mate van kwaliteit, voordat deze mentale weerstand – afscheiding –  tot avalance overgaat. Doorgeslagenheid is te kwalificeren middels de samenstelling en mate van ontwikkeling – een ontwikkelmiddel is daarbij bijvoorbeeld assertiviteit. Door interactie met je omgeving is deze weerbaarheid op te bouwen en te ontwikkelen. Iedereen is daarin uniek zoals dat overal bij geldt.

Causaliteit of synchronicteit

Keten : Oorzaak en-of Gevolg

Wat hebben beide aspecten uit de titel met elkaar te maken ?

Alles en ook niets, het is namelijk zeer afhankelijk van de dimensies. De huidige maatschappij is sterk analytisch en ook cognitief ingesteld, het gericht zijn op bewijzen, op feiten en andere concretiteiten. Is de ketengedachte terecht of is het een vertekening van wat men denkt waarneemt ? Dit en meer is terug te lezen in mijn laatste boek "Van Nomade tot Monade".

De wetenschap tracht fenomenen van welke dimensie en welke orde dan ook te reduceren en (daarmee en vervolgens) te concretiseren en toe te wijzen aan (bekende) materie. Zie mijn eerdere betoog dat de origine van Psychologie- “Zielskunde of -studie” gereduceerd en vermaterialiseerd is tot breinkunde. Wat vertelt het Uni-Versum, die ene stem, zeg maar “the VoiCE of the VoiD” ? Waarbij de “D” tussen de letters “C” en “E” in ligt. Wat is Ab-solutisme ? Is dat het terugkomen in een leegte, daar waar je alles wat met materialistische zaken – aardse zaken – te maken hebt, dient los te laten ? “Ab-solutisme” vanuit het Latijn betreffende “solvere” – “losmaken” geaccentueerd middels de praefix “ab”.

~~~~~~~~~~~~ 

Terugkomend op het begrip “causaliteit”, kun jij je misschien voorstellen waarom dit een zo belangrijk begrip is geworden ? Is dat terecht ? Deels wel, veelvuldig niet ! Het komt er eigenlijk op neer dat het appels met peren vergelijken is. Het gebruiken van de term “Causaliteit” heeft veel zo niet alles met cognitieve gedragingen te maken, het weten, het waarom iets gebeurt en daarop vervolgens maatregelen kunnen treffen, daartoe oplossingen zoeken, vinden en toepassen. Wanneer zou je kunnen zeggen dat er sprake is van causaliteit ? Dan wanneer er vermeende sprake is van gelijksoortige dimensies. Dus een boot die op een rotsblok vaart, raak daardoor lek. Oorzaak en gevolg, beide in een materie-dimensie, die van massa. Hoe ligt de relatie tussen oorzaak-en-gevolg als we – in tijd bezien – naar voren gaan ? De stuurman maakt een fout, manoeuvreert het schip in de richting van de kust met alle gevolgen van dien. Hier ligt de relatie tussen beide tussen een handeling en een materieel aspect. Wat gaat daar weer aan vooraf ? Tja, dan wordt het lastig. Was hij dronken, had hij hoofdpijn, had hij een black out ? En wat ging daar weer aan vooraf ?

~~~~~~~~~~~~ 

Eigenlijk kom je er nooit uit. Dat komt omdat er andere dimensies van energie en energieën in het spel zijn. De makkelijkste en laagste deductie van energie is vrij makkelijk herkenbaar, dat is alles wat wij middels de zintuiglijke perceptie beschouwen, namelijk “platte massa”. Bij andere energieën is dat anders en eigenlijk voor vele mensen onmogelijk te “doorzien”. Een ogenschijnlijke willekeurige samenkomst van energieën met verschillende dimensies, die resoneren tot een nieuw event, een impliciete order, die tot expressie komt op basis van voor mensen vermeend voorval een toeval genoemd of als toevalligheid wordt gezien.

Het toeval is niet zo zeer het samenkomen van de energieën dan wel dat deze energieën integraal actief kunnen worden. Dat maakt het uniek. Dat maakt ook de mens uniek. Dat geldt voor de gedragingen. Causaliteit is daarmee eigenlijk ontoepasbaar bij laatstgenoemde. Daarom zijn zoveel mensen  met de onjuiste dingen bezig, omdat ze de vermeende causaliteit aanpakken, die er niet is, althans niet aan te pakken is binnen de tendensen van de huidige maatschappij, waarin we momenteel leven. 

Tijd en -beleving (3)

Tijd : Realistisch of een illusie

Als we de inzichten van Peter Ouspensky (enneagram) erbij halen, dan praat hij over de 3 dimensies van tijd. Daar waar we de ruimtelijkheid als 3-dimensionaal ervaren, zo zou de tijd in analogie en parallel daaraan ook 3 dimensies beslaan. Dit maakt tezamen de 6 eenheden zoals José Arguelles het brein in zijn boeken beschrijft, waarbij dit overeenkomstig zou kunnen zijn met de 6 vlakken van een kubus, 1 van Plato’s Vormen of Ideeën. Het is terug te lezen in mijn boek 'Van Nomade tot Monade'.

Mijn vervolgt daarop luidt : 

"Plato's Forms are what Illuminists call monads (units of thought) that have reached their dialectical endpoint and cannot change any more. A circle, or any geometrical or mathematical entity, is something that reaches its dialectical conclusion rapidly."

Waarbij misschien Ouspensky wel met zijn “Fourth Way” doelt op deze dubbeling in gezamenlijke parallelle dimensies van Ruimte en Tijd, waarbij de één – bijvoorbeeld het aspect “Ruimte” met de nummers 1, 2 en 4 – de rechterzijde van de enneagramcirkel en de ander – het aspect “Tijd” met de nummers 5, 7 en 8 – de linkerzijde van de cirkel vertegenwoordigt. Zie de spiegeling van het systeem binnen het enneagram zelf. De heilige drie-eenheid 3-6-9 doet deze “Fourth Way” mogelijk initiëren. Sterker nog, mogelijk staan de nummers 3, 6 en 9 wel voor het heden, het verleden en de toekomst. Waarbij 3 de stabiliteit van het heden is, 6 voor het verleden (weerspiegeling) en 9 (multiplicering) voor de toekomst staat.

~~~~~~~~~~~~~

Kunnen we in de tweedeling mogelijk schizofrenie als verschijnsel in terugzien ?

"If Noo-spheria (Akasha) IS, then hu-wo-man's Consciousness has nothing to do with the aspect “TIME”. Because Consciousness enfolds itself as being part or fractal of this Noo-spheria."

Als ik dan bedenk dat tijd misschien ook met een esoterische invalshoek benaderd kan worden, wat zegt dan bijvoorbeeld een Peter Ouspensky over “Time” ? Eén van hem afkomstige quotes is de navolgende gebaseerd op “Time out of Matter" :

"There is more “time” in a liquid than a solid, and more “time” in gasses than a liquid." (Ouspensky)

Ouspensky geeft daarmee dus eigenlijk te kennen dat hoe hoger de mate van energie – met andere woorden de afzondering of transitie van massa ten aanzien van energie volgens de definities uit de Fysica – hoe meer tijd dergelijke vormen of dimensies zich kunnen toeëigenen.

~~~~~~~~~~~~~

Bij intuitie, ideeën, gedachten en inspiratie gaat het dus om andere dimensies van energie dan vanuit de kennis en wetenschap van met name Einstein. In mijn vorige boek heb ik een stukje opgenomen over “Flow”. Als mensen zich in een flow bevinden, kun je dat het beste verwoorden met de uitdrukking : “Time flies when you’re having fun.” Of wel het tijdsbesef gaat aan je voorbij. Gaat daarmee de tijd dan sneller of langzamer of ligt het aan het perspectief ? Als je met je activiteiten bezig bent, er geheel in opgaat, ervaar je geen massa – je lichaam – meer. Eigenlijk beleef je je bezigheden virtueel, materieloos. Dat betekent dus dat de tijd langzamer is gaan lopen, omdat je psyche niet meer onderhevig is aan vertraging, aan massa, je lichaam. Daarmee wordt een tijdsduur van een uur of 2 uur ervaren als bijvoorbeeld een 3-minuten activiteit, terwijl – in lokale tijd uitgedrukt – er al 2 uur verstreken zijn. Heerlijk toch ? Is dat omdat je je van geen ruimtelijke veranderingen bewust bent geweest en er daarom – om met Ouspensky’s woorden te spreken – er ook geen tijdsdimensies aan hebt kunnen koppelen ? Is “Time” daadwerkelijk een concept ? Tenslotte is volgens Samuel Alexander  “Time" : ” 

"Time is the Mind of Space.” (from his book : “Time, Space and Deity)

Waarvan ben je je dan bewust geworden of misschien juist nergens van ? Of is een conclusie dat je een ultieme staat kunt behalen door alles wat neigt naar het materiële los te laten, je daarmee wordt verlicht, zo licht als een veertje, waardoor je echt als spiritueel wezen door het Universum kunt reizen ? 

Tijd en -beleving (2)

Tijd : realistisch of een illusie ?

Deze vraag hield Henri Bergson al bezig, echter op een geheel andere wijze dan zijn “tijdgenoot” Albert Einstein. Voor Einstein was tijd symmetrisch, voor Bergson juist a-symmetrisch. Zo liet de moderne wetenschap ons afgelopen november 2011 nog kennis maken met de hernieuwde en herziene Relativiteitstheorie van ons aller Appie Einstein,

"CERN liet zien dat over enkele km’s Neutrino’s aan het eind een voorsprong van 16 mtr op licht (fotonen) hadden.” Het is terug te lezen in mijn boek 'Van Nomade tot Monade'.

Mijn eerste gedachten hierover waren :  

"Wil je deze observatie daadwerkelijk begrijpen, dan zijn de aardse gedachten te logisch, te lineair gedacht ten aanzien van snelheid, omdat de menselijke gedachte van de tijd lineair – in tijd bezien – wordt benaderd. Relativiteit komt daardoor steeds beter tot haar recht in Einstein’s (1-St-1-’s) Relativiteitstheorie, vind ik en bekrachtigt zichzelf (autologisch) met dit “bewijs” van CERN en is daardoor krachtiger dan ooit iemand had durven denken (behalve ik dan)."

~~~~~~~~~~~~~ 

"David Bohm's idea of an implicate order behind quantum physics appears to be similar to what Wolfgang Pauli and CG Jung sought in their later years, the unified psychophysical or unified psychoid reality, the unus mundus of the Medieval alchemist Gerardus Dorneus (see ), except for one major difference." 

Bohm's idee van een impliciete orde achter de Quantumfysica lijkt vergelijkbaar met dat wat Wolfgang Pauli en Carl Jung in hun latere jaren zochten, de verenigde psychofysische werkelijkheid, de “Unus Mundus” van de middeleeuwse alchemist Dorneus Gerardus, met uitzondering van één groot verschil. Pauli en Jung meenden dat het individuele bewustzijn in staat is om in verbinding te komen met deze impliciete orde, wat ik ook onderschrijf. Of, zoals het mogelijke scenario uitgedrukt in de terminologie van David Bohm's, rijst de vraag.

"Bestaat er een mogelijkheid die de impliciete orde zou kunnen ontvouwen met de hulp van een handeling van het bewustzijn, die gerelateerd is aan de vereende psychofysische werkelijkheid buiten de splitsing in de quantum fysica en de diepte psychologie ?"

~~~~~~~~~~~~~

We do not know the answer yet, but one thing seems certain: For the solution of this problem, which will really be a unique „act of creation in time" [Jung, 1971, § 955] in the sense of a creatio continua , radioactivity (seen from a psychophysical level) along with synchronicity must be included.We weten het antwoord nog steeds niet. Eén ding lijkt zeker. Om dit probleem op te kunnen lossen moet radioactiviteit – zoals dat bij Pauli destijds van toepassing was – op psychofysisch niveau bezien, samen met Jung’s synchroniciteit worden meegenomen. Dit kan zeker als een “creatieve daad in tijd" of in de zin van een “creatio continua” beschouwd worden.

~~~~~~~~~~~~~

Mijn intuïtie aangaande de quote “Time & Space” is op basis van David Bohm’s uitspraak ten aanzien van de wetenschap de volgende : 

"Science is involved in a perceptual (empiry) enterprise, not primary in one of knowledge. Knowledge is a secundary product."

"Dealing with Space in a perceptual enterprise delivers Time as a secundary product. Is Time implicated in the information of perceiving Space ? The information depends on Self."

"It's funny by saying that Time has more than 1 Dimension, in association with all 7 Dimensions – including 1 HoloMind – our Consciousness has."

~~~~~~~~~~~~~

In relatie tot de Quantum Mechanica kwam ik tot de volgende inzichten : 

"A particle is Mass without Volume, Energy is Volume without Mass, the right In-Formation assimilates or induces them together into "some-thing" higher."

"It doesn't make sense calling the Higgs boson the God particle. Simply, it can't initiate, ignitiate or ensparkle life or soul in any matter."

Het Boson deeltje wordt alom beschouwd als dat wat massa creëert.

Als we de inzichten van Peter Ouspensky erbij halen .... zie deel 3. 

   

Tijd en -beleving (1)

Tijd : realistisch of een illusie ? 

"Als je materieloos bent, ben je daarmee tijdloos, kun je je door het Universum bewegen zonder dat dit jaren van reizen met zich meebrengt.

Wie droomt er daar eigenlijk nooit over ? Materieloze tijdsbeleving ligt in lijn met het Einstein-effect uit 1907 aangaande “Time and Matter”, waarbij de klok of tijd sneller gaat lopen onder invloed van meer massa. Als je deze redenering doorvoert en als de tijd langzamer gaat, heb je dus in dezelfde normtijd of onze aardetijd meer tijd om iets te doen, terwijl als de tijd sneller loopt, je dientengevolge minder tijd toebedeeld krijgt om je activiteiten te kunnen ondernemen. In mijn tweede boek “Antroposofische energie” heb ik al een begin gemaakt over dit onderwerp. In het licht van bewustwording lijkt me het toepasselijk hier meer diepgang te tonen.  Het is terug te lezen in mijn boek 'Van Nomade tot Monade'. 

Het begrip “Proper Time” van Einstein betekent dat hij tijd aan een locatie koppelde; “lokale tijd”. In Einstein’s Relativiteitstheorie is de lichtsnelheid hierbinnen van ondergeschikt belang. Max Planck besefte dit al eerder en zette dit in 1900 uiteen met zijn “energy quanta”. Hij corrigeerde daarmee Einstein’s Relativiteitstheorie ten aanzien van de lichtsnelheid, die anders zou zijn veranderd onder invloed van meer of minder massa. Meer of minder energie gaat voorbij aan de verandering van de lichtsnelheid uit Einstein’s Algemene Relativiteitstheorie. De essentie van de snelheid zit ‘m namelijk in de qualia en niet in de quanta van de betreffende energie.

~~~~~~~~~~~~~

zit dat nu eigenlijk met de tijdsbeleving als het kunnen reizen naar de toekomst of het verleden ? De beroemde “Twin Paradox” geeft hiervan de beschrijving. Stel dat 1 van de tweelingbroers weg van onze aarde en onze planeten en elders ver weg tussen de sterren zou verblijven, dan zou de tijd (daar) mogelijk trager verlopen. De mens wordt dus minder snel oud. Als dit individu zijn tweelingbroer hier weer zou treffen, die op aarde was gebleven, zou er dus een verschil van leeftijd of ouderdom kunnen zijn. Andersom ervaart de achtergebleven tweelingbroer hetzelfde naar hem toe. Vanuit een LinkedIn discussie waren mijn eerste gedachten alvorens het verder uitgezocht te hebben.

" If I read this twin paradox (me I'm 1 of twins) then my first idea (intuition) is that this paradox is based upon the comparence of rational and irrational perception. I think that the thoughts about speed including accelation is too earthal, too lineary. That's why this paradox can't be solved, perhaps it doesn't exist only imaginary. It's a matter of change and its circumstances. When it appears that somebody would have grown older in mentioned paradox, it has to do with changed circumstances or the interpretation of it. Perhaps this paradox is thought too similar to the Hubble phenomena and Einstein effect of time. And to me Time is just a concept for categorizing changes. Changes are relative to the states of them before." 

~~~~~~~~~~~~~

Waarin zit dan de essentie van de paradox ? Deze is gelegen in de verwarring tussen absolute en relatieve tijd. Het mag dan zijn dat wanneer je minder beïnvloeding van de zwaartekracht ondervindt, je jezelf jonger blijft voelen, verouderingsprocessen mogelijk minder snel verlopen. Ongeacht waar deze zich afspelen. Eén van de inzichten ken je mogelijk vanuit het aspect geluid. Als een trein jou nadert, ervaar je de geluidsfrequentie hoger dan wanneer diezelfde trein van je vandaan rijdt; het zogenaamde Doppler-effect, waarbij snelheid of beter verplaatsing invloed lijkt te hebben op de frequentie van het fenomeen. Echter op elk moment – wanneer je met de trein zou meebewegen – is de frequentie van het geproduceerde lawaai constant, absoluut en blijft onveranderd. De geluidsfrequentie is dus relatief ten opzichte van de observeerder. Ook hier geldt dat je als observeerder gerelateerd bent aan het geobserveerde en je interpretatie dit zou kunnen corrigeren als je begrijpt wat er aan de hand is. Dat wat Werner Heisenberg verder uitwerkte vanuit het “Uncertainly Principle” (disambiguation of het ondubbelzinnig maken). Dit staat tevens in relatie tot de invloed en interpretatie van de observeerder ten aanzien van het geobserveerde; denk aan de proef met “de Kat van Erwin Schrödinger." 

~~~~~~~~~~~~~

Waar waar meer massa is, is de meter langer en de seconde korter. Daar waar minder massa is, is de meter korter en de seconde langer. We kunnen dit net als bij de eenheid van Planck’s constante aangaande het verband tussen de lichtfrequentie v en de gerelateerde energie E relativeren door van Planck’s constante h of “Relatief Planck” te introduceren. Alles wordt hiermee relatief, ook de meters en de secondes vanaf het vermeende middelpunt van de BigBang tot de oneindigheid in alle richtingen. De alsmaar versnellende expansie van het Universum of kosmische inflatie wordt ook wel de Hubble expansie genoemd, waarbij dit voor meters èn secondes geldt. Ruimte en tijd zijn daarmee gelijkwaardig. 

~~~~~~~~~~~~~

Door deze relativering is de lichtsnelheid op elke plek binnen het Universum hiermee constant, zoals Einstein het bedoelde. Einstein bleef destijds in de “fout” hangen, doordat hij het Universum als eenheid beschouwde met de ruimte-eenheid [meter] en de tijd-eenheid [seconde], waardoor – zoals je hebt kunnen lezen – de lichtsnelheid op elke willekeurige plek in het Universum anders zou zijn. Deze methode – Het zogenaamde Kringmodel – is gebaseerd op enerzijds energiebehoud en anderzijds op coördinaten in plaats van eenheden. Overal waar je je bevindt in het Universum heb je te maken met andere tijdsbelevingen – gerelateerd aan de aardse tijd. Nemen we de “Proper Time” of lokale tijd van Einstein – Einstein’s eerste correctie ten aanzien van de veranderende lichtsnelheid –  dan maakt het geen verschil meer. 

~~~ einde deel 1 ~~~